METODA SUZUKI opiera się na założeniu, że wszystkie dzieci posiadają pewne
umiejętności i że umiejętności te można rozwijać i
doskonalić dzięki stymulującemu środowisku. Wszystkie dzieci stosunkowo
łatwo uczą się mówić w swoim ojczystym języku, a jeśli ten sam naturalny proces uczenia się zostanie zastosowany podczas nauki innych umiejętności, można je również z
powodzeniem opanować. Dr Shinichi Suzuki nazwał ten proces
metodą języka ojczystego, a cały system pedagogiczny – edukacją talentów.
Kim był Shinichi Suzuki?
Shinichi Suzuki (1898–1998) urodził się w Japonii, a w latach dwudziestych
studiował muzykę zachodnią w Niemczech. W latach trzydziestych rozpoczął nauczanie małych dzieci w Japonii, a swoje koncepcje i filozofię nauczania rozwijał dalej w
okresie powojennym. Jego podejście do nauczania rozprzestrzeniło się już na wiele części świata i wszędzie odnosi coraz większy sukces. Ponieważ Suzuki był skrzypkiem, początkowo zastosował swoje idee w nauczaniu gry na skrzypcach, ale od tego czasu podejście to jest stosowane również w przypadku wielu innych instrumentów, w edukacji przedszkolnej oraz w innych, bardziej ogólnych dziedzinach.
Metoda – Najważniejsze elementy podejścia SUZUKI™ do nauczania gry na instrumentach to między innymi:
- Wczesny początek (w większości krajów standardem jest wiek 3–4 lat).
- Znaczenie słuchania muzyki.
- Nauka gry przed nauką czytania nut.
- Zaangażowanie rodziców.
- Stymulujące i pozytywne środowisko nauki.
- Wysoki poziom nauczania zapewniany przez wykwalifikowanych nauczycieli.
- Znaczenie wydobywania dobrego brzmienia w sposób zrównoważony i naturalny.
- Podstawowy repertuar, z którego korzystają uczniowie SUZUKI™ na całym świecie.
- Interakcje społeczne z innymi dziećmi: uczniowie SUZUKI™ z całego świata mogą komunikować się za pomocą języka muzyki